Siedem opowiadań z tomu Gniew niebios w przejmujący sposób ukazuje mroczną stronę ludzkiej egzystencji. Ich bohaterowie to ludzie rozdarci i nieszczęśliwi; żyją w związkach, które jedynie pogłębiają ich udrękę i uczucie osamotnienia. Rozpamiętują swoje krzywdy i urazy, sami zadając sobie ból, lub
Przejmująca opowieść o bolesnych latach dojrzewania. Narratorka, nieznana z imienia czternastolatka, jest uczennicą Liceum Bauslera, elitarnej szkoły dla dziewcząt z internatem, położonej w malowniczym zakątku Szwajcarii, niedaleko Appenzell nad Jeziorem Bodeńskim. Nie ma rodzinnego domu, od lat
Najcelniejszą, a zarazem najbardziej zwięzłą charakterystykę twórczości Fleur Jaeggy dał Josif Brodski, gdy w recenzji jej mikropowieści „Szczęśliwe lata udręki“ napisał: „Lektura trwa około czterech godzin; pamięć o książce pozostaje na resztę życia“. Nic zatem dziwnego, że rosyjski noblista jest
W żywotach hagiograficznych można przeczytać „o życiu i śmierci świętych i o dokonanych przez nich cudach”. Fleur Jaeggy w swoich „Żywotach domniemanych”, będących biografiami trzech pisarzy: Thomasa De Quincey’a, Johna Keatsa i Marcela Schwoba, także pisze o ich życiu i śmierci, ale przede
